Właściwości promieniowania słonecznego

Promieniowanie słoneczne ma szerokie spektrum, długości fali od 0,000 do 0,01 mm i niesie w sobie zróżnicowaną ilość energii. Tylko część tego promieniowania 0,35-0,75 μm to zakres światła widzialnego. Zróżnicowane są nie tylko długości fali promieniowania słonecznego ale i gęstość energii. Około połowa energii promieniowania 46%, przypada na promieniowanie widzialne, reszta to nadfiolet 7% i podczerwień 47%. Oprócz promieniowania o charakterze elektromagnetycznym do powierzchni Ziemi okresowo dociera ze Słońca również promieniowanie korpuskularne, składające się w większości z protonów (wiatr słoneczny o prędkości ok. 107 km/s).

Energia słoneczna docierająca do granicy atmosfery stanowi jedną półmiliardową część energii emitowanej przez Słońce. Jej strumień ma moc ok. 1,39 kW/m2 – jest to tzw. stała słoneczna. W zależności od pory dnia i roku do powierzchni Ziemi dociera średnio mniej niż 50% energii, dzieje się tak na wskutek odbicia (ok. 35%), absorpcji i rozproszenia. Natężenie promieniowania słonecznego na powierzchni Ziemi zależy od wysokości Słońca nad horyzontem, wiąże się z grubością warstwy atmosfery, przez którą to promieniowanie jest absorbowane. Dla wysokości równej 90°, 30°, 20° i 12° natężenie to wynosi odpowiednio I=900, 750, 600 i 400 W/m2.

Źródło:

  1. Lewandowski W. M., Proekologiczne źródła energii odnawialnej, WNT, Warszawa, 2002.
  2. Pluta Z., Słoneczne instalacje energetyczne, PWN, Warszawa, 2003.
  3. Smoliński S., Fotowoltaiczne źródła energii i ich zastosowania, Wydawnictwo SGGW, Warszawa, 1998.

Kategoria: Technologia
<< Poprzedni Październik 2018 Następny >>
PoWtŚrCzPtSoNd
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31