Pozyskanie niezbędnych pozwoleń

Pozwolenia emisyjne

Warunki emisji z instalacji do powietrza mogą być przedmiotem pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego. Instalacje spalające energetyka-biogazowa/charakterystyka-elementow-ciagu-technologicznego-biogazowni">biogaz są zwolnione z pozwolenia, pod warunkiem, że ich nominalna moc cieplna nie przekracza 15 MW. Warto zwrócić uwagę, iż często instalacje, które nie wymagają pozwolenia należy zgłosić zgodnie z zapisami Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie rodzajów instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia (Dz.U. Nr 283, poz. 2839). I tak wniosek o przyjęcie zgłoszenia instalacji biogazowej, która nie wymaga pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza zgłasza się w Starostwie.

Pozwolenie na hałas



Decyzja dotycząca emisji hałasu, jest wydawana wyłącznie z urzędu w przypadku stwierdzenia przez organ właściwy do wydania pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. Organ, w drodze postanowienia, wzywa prowadzącego zakład do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia. Firmy przekraczające normy hałasu są częściej kontrolowane. Kontrole przeprowadzają inspektorzy ochrony środowiska i o ewentualnych przekroczeniach informują starostę bądź wojewodę, którzy są uprawnieni do wydania decyzji o dopuszczalnym natężeniu poziomu hałasu. Organem właściwym do wydawania decyzji w sprawie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska jest starosta.

Zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów

Odzysk zgodnie z Ustawą o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. (j.t. Dz. U. z 2007, Nr 39, poz. 251, z późn. zm.) obejmuje wszelkie działania nie stwarzające zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części lub prowadzące do odzysku z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich wykorzystanie.
Ustawa określa różne metody odzysku określone symbolami od R1 do R14. Dla biogazowni dopuszcza się:

  • R3, tj. recykling lub regeneracja substancji organicznych, jako takie rozumie się metody fermentacji podczas których powstaje energetyka-biogazowa/charakterystyka-elementow-ciagu-technologicznego-biogazowni">biogaz do produkcji energii.
  • R10, tj. rozprowadzanie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby.
  • R14, tj. wykorzystanie odpadowej masy roślinnej lub tkanki zwierzęcej.

Zezwolenie oobejmuje: rodzaj i ilość odpadów przewidywanych do odzysku lub unieszkodliwiania w okresie roku; miejsce i dopuszczone metody odzysku lub unieszkodliwiania odpadów; dodatkowe warunki prowadzenia działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów, w szczególności niebezpiecznych; miejsce i sposób magazynowania odpadów oraz czas obowiązywania zezwolenia.

Aby uzyskać zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów trzeba napisać wniosek o odzysk odpadu wg danej metody, wraz z opisem technologii. Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku wskazuje, jakie rodzaje odpadów i w jakich ilościach oraz w jakim procesie odzysku mogą być przetwarzane - pozwoleniem muszą być objęte nawet odpady nie uważane za niebezpieczne, takie jak gnojowica i kiszonka. Nie ma możliwości poddawania odzyskowi odpadów innych niż te ujęte w zezwoleniu.

Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów jest wydawane w przypadku biogazowni przez starostę w drodze decyzji, na czas nie dłuższy niż 10 lat.

Decyzja zezwalająca na eksploatację urządzeń technicznych

Przed uruchomieniem tego typu instalacji, przy inwestycjach polegających na energetycznym wykorzystaniu biogazu, konieczne będzie uzyskanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzeń technicznych, której udziela Urząd Dozoru Technicznego na mocy Ustawy o dozorze technicznym z dnia 21 grudnia 2000 r. (Dz. U. Nr 122, poz. 1321, z późn. zm.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu z dnia 16 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr. 120, poz. 1021, z późn. zm.). Prowadzący zakład o zwiększonym lub o dużym ryzyku pożarowym na podstawie Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U. Nr 58, poz. 535, z późn. zm.) jest obowiązany do zgłoszenia zakładu właściwemu organowi Państwowej Straży Pożarnej i poinformowania o tym wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na 30 dni przed uruchomieniem zakładu i zgłoszenie zmian dotyczących produkcji istotnych ze względu na groźbę poważnej awarii na 14 dni przed ich wprowadzeniem.

Natomiast obowiązki prowadzącego zakład o zwiększonym lub dużym ryzyku określono Ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz.U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150, z późn. zm.). Prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku sporządza program zapobiegania poważnym awariom przemysłowym, w którym przedstawia system zarządzania zakładem gwarantujący ochronę ludzi i środowiska, jest również obowiązany do opracowania i wdrożenia systemu bezpieczeństwa stanowiącego element ogólnego systemu zarządzania i organizacji zakładu.

Uruchomienie zakładu o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku może nastąpić po zgłoszeniu organowi Państwowej Straży Pożarnej programu zapobiegania awariom. Prowadzący zakład o dużym ryzyku niezwłocznie zawiadamia komendanta wojewódzkiego Państwowej Strasy Pożarnej oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o przeprowadzonej analizie wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego i o jej rezultatach.

W przypadku biogazowni w wyniku zaistnienia stanu awaryjnego o znacznym rozmiarze, może nastąpić uwolnienie nadmiernych ilości biogazu ulatniającego się do atmosfery i stanowiącego zagrożenie wybuchem; odpadów (np. ścieków, gnojowicy, odpadów poubojowych) i substratów stosowanych w fermentacji, jak i pozostałości pofermentacyjnej. Nadzwyczajne zagrożenie środowiska może być spowodowane m.in. przez pęknięcie ścian zbiorników komór fermentacyjnych lub zbiorników magazynowych odpadów używanych do fermentacji; awarię lub nieuwagę podczas przeładunku odpadów, substratów lub pozostałości pofermentacyjnych oraz ich wycieki do gruntu lub na tereny utwardzone obiektu; uszkodzenie, rozszczelnienie dachów komór fermentacyjnych i wydostanie się biogazu bezpośrednio do atmosfery; wycieki z wozów asenizacyjnych dostarczających odpady i energetyka-biogazowa/charakterystyka-elementow-ciagu-technologicznego-biogazowni">substraty; przewidywalne lub nieprzewidywalne zjawiska meteorologiczne i inne nieprzewidywalne zdarzenia.

W celu uniknięcia i zminimalizowania powyższych zagrożeń konieczne jest: osiągnięcie i utrzymanie właściwej stabilności procesu fermentacji; odpowiednie uszczelnienie urządzeń, a w szczególności komór fermentacyjnych m.in. poprzez zastosowanie betonu, materiałów uszczelniających oraz zabezpieczających ścian zbiorników o odpowiedniej klasie; odpowiednie wykonanie i zapewnienie szczelności rurociągów technologicznych; eliminacja lub minimalizacja zastosowania w instalacjach elementów korodujących; stały monitoring - kontrola stanu technicznego obiektów urządzeń wraz z możliwością natychmiastowego odcięcia i zakończenia pracy wszystkich urządzeń; odpowiednie przeszkolenie energetyka-biogazowa/obsluga-i-konserwacja">obsługi w zakresie czynności eksploatacyjnych, zasad BHP i przepisów przeciwpożarowych; ścisła kontrola osób niezatrudnionych w obiektach; zastosowanie systemu monitoringu składu powietrza, a w tym szczególnie w budynkach biogazowni. W celu ograniczenia ewentualnych skutków awarii biogazowni m.in.: budowane są tereny ochronne okalające teren obiektów i zabezpieczający tereny sąsiednie; montowane są systemy sterowania alarmujące o awariach i generujące meldunki o awariach.



Źródło:
1. Ministerstwo Gospodarki, Przewodnik dla inwestorów zainteresowanych budową biogazowni, Warszawa, 2011.






Kategoria: Prawo i administracja
<< Poprzedni Styczeń 2018 Następny >>
PoWtŚrCzPtSoNd
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31